|
Τα σοβαρά ζητήματα της Διαχείρισης Πνευματικών και Συγγενικών Δικαιωμάτων – η Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή για την αναθεώρηση του σχετικού νόμου 2121/93 και οι θέσεις του Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Αθήνας.
Το ζήτημα της εφαρμογής του νόμου 2121/93 περί Πνευματικής Ιδιοκτησίας και τα σοβαρά προβλήματα που προέκυψαν κατά την εφαρμογή του, ιδιαίτερα για τις Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις έχει απασχολήσει το Βιοτεχνικό Επιμελητήριο Αθήνας , το οποίο συντάσσεται με την παρέμβαση 5 βουλευτών (Βουλουδάκη ,Χαρακόπουλου, Σταικούρα, Κεφαλογιάννη, Κσμίδης) που ζητούν την δικαιότερη αντιμετώπιση των ΜΜΕ, σε σχέση με τον συγκεκριμένο νόμο.
Το ΒΕΑ επί του σοβαρού αυτού θέματος έχει ήδη διαβιβάσει προτάσεις του μέσω της Κεντρικής Ένωσης Επιμελητηρίων Ελλάδος που απευθύνονται στην Νομοπαρασκευαστική Επιτροπή του Υπουργείου Πολιτισμού για την τροποποίηση του νόμου. Οι προτάσεις αυτές συνοψίζονται ως εξής:
· Ζητείται να υπάρξει σαφής καθορισμός του όρου «δημόσια εκτέλεση» και συσχετισμός αυτού με το κέρδος που αποκομίζει ο χρήστης στην επιχείρησή του. Δεδομένου ότι υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ των επιχειρήσεων όπου η δημόσια εκτέλεση σχετίζεται με την λειτουργία και το είδος των παρεχομένων υπηρεσιών και των παραγωγικών επιχειρήσεων όπου ένα προσωπικό παραγωγής απλώς ψυχαγωγείται.
· Να υπάρξει σαφής καθορισμός του όρου «εύλογης αμοιβής» η οποία θα προκύπτει από διαπραγμάτευση του Φορέα Συλλογικής Διαχείρισης και εκπροσώπων των διαφόρων κλάδων (με αντικειμενικά κριτήρια) με τη συμμετοχή της ΓΣΕΒΕΕ και των Επιμελητηρίων.
· Να εξαιρεθούν από την εύλογη αμοιβή οι επιχειρήσεις των κλάδων όπου η μουσική ή η εικόνα δεν επηρεάζει και δεν αποτελεί στοιχείο της παραγωγικής τους δραστηριότητας αντικειμενικά κριτήρια με βάση τη ΣΤΑΚΩΔ), ή έστω καταβολή της ελάχιστης αμοιβής αν παίζει έστω δευτερεύοντα ρόλο.
Σημ: Η θέση του Β.Ε.Α εδώ, είναι: εξαίρεση των βιοτεχνών, ως υπόχρεων από την επιβολή αυτών των ποσών, εφόσον η αναπαραγωγή μέσω ραδιοφώνου (που είναι και η συνηθέστερη περίπτωση) και άλλων υλικών φορέων, γίνεται μόνο για ιδιωτική χρήση και ουδόλως σχετίζεται με τον κύκλο εργασιών τους, την πελατεία, ή φήμη τους. Για το λόγο αυτό, πρέπει να ζητηθεί τροποποίηση του άρθρου 18 παρ. 1, με επανακαθορισμό της έννοιας «ιδιωτική χρήση» και των εξαιρέσεων.
· Ίδρυση ενός και ενιαίου φορέα Συλλογικής Διαχείρισης των πνευματικών και συγγενικών δικαιωμάτων, που θα εισπράττει και θα διαθέτει τα ποσά στους λοιπούς φορείς – κατά περίπτωση – ώστε οι χρήστες να συναλλάσσονται μόνο με έναν.
· Καθιέρωση της αποποινικοποίησης της μη καταβολής από το χρήστη, του ποσού για τα πνευματικά δικαιώματα, και μετατροπή της, σε αστική διαφορά.
· Αναστολή ή διαγραφή των επιβληθέντων προστίμων, έως ότου καθιερωθούν τα αντικειμενικά κριτήρια για την απόδοση των ποσών (των αμοιβών).
· Υποχρεωτικό στάδιο στη διαδικασία επιβολής προστίμων: Ειδοποίηση των επαγγελματιών (χρηστών) από τους εκπροσώπους των Οργανισμών Διαχείρισης εγγράφως, με γνωστοποίηση της «λίστας»με των αμοιβών που απαιτούν από αυτούς (αμοιβολόγιο), έτσι ώστε να έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν τη συνέχιση της χρήσης (ραδιόφωνο, CD κ.λ.π) ή την άμεση διακοπή της και μη επανάληψη στο μέλλον.
· Συμμετοχή εκπροσώπου των Επιμελητηρίων στον Οργανισμό
Πνευματικής Ιδιοκτησίας (Ο.Π.Ι).
· Συγκρότηση ανεξάρτητου φορέα διαιτησίας, στον οποίο θα συμμετέχουν υποχρεωτικά εκπρόσωποι των χρηστών και ανεξάρτητοι εκπρόσωποι από τον Ο.Π.Ι ή το Υπουργείο Πολιτισμού, ως πρώτο στάδιο πριν τη δικαστική επίλυση της διαφοράς.
|